Navigation :  กฎหมาย  กฎหมายและระเบียบ  พระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2542   
  Department Of Business Development

ประกาศกระทรวงพาณิชย์
เรื่อง กำหนดแบบคำขอและใบอนุญาตประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวตามมาตรา ๑๗
พ.ศ. ๒๕๕๔


               เพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกให้กับประชาชน หน่วยราชการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเริ่มต้นประกอบธุรกิจ ซึ่งได้แก่ กรมพัฒนาธุรกิจการค้า กรมสรรพากร กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานและสำนักงานประกันสังคม จึงได้บูรณาการกระบวนงานในการขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวร่วมกันนึ่ง
               อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๑ และข้อ ๑๐ แห่งกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการขออนุญาตประกอบธุรกิจตามมาตรา ๑๗ พ.ศ. ๒๕๔๖ ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งตามมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

               ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า “ประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง กำหนดแบบคำขอและใบอนุญาตประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวตามมาตรา ๑๗ พ.ศ. ๒๕๕๔”

               ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

               ข้อ ๓ ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง กำหนดแบบคำขอและใบอนุญาตประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวตามมาตรา ๑๗ พ.ศ. ๒๕๔๖ ลงวันที่ ๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๖

               ข้อ ๔ การขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจตามมาตรา ๑๗ ให้ใช้คำขอตามแบบ ต.2 ที่กำหนดไว้ท้ายประกาศนี้

               ข้อ ๕ ใบอนุญาตประกอบธุรกิจตามมาตรา ๑๗ ให้ใช้แบบ ต.3 ที่กำหนดไว้ท้ายประกาศนี้

               ข้อ ๖ แบบขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจตามมาตรา ๑๗ ที่ได้ยื่นไว้ต่อรัฐมนตรีหรืออธิบดีแล้วแต่กรณีก่อนวันที่ประกาศนี้มีผลใช้บังคับให้ถือว่าเป็นแบบขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจตามมาตรา ๑๗ ที่ได้ยื่นไว้ตามประกาศนี้

               ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
กิตติรัตน์ ณ ระนอง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์